Linda Gregg – Przetrwać miłość

Ciężko pracuję, aby sobie poradzić, wdzięczna
i zbędna. Próbuję darować wszystkie przewinienia
i składam podziękowania pustyni. Cieszę się
życiem w moim prostym świecie.
Każdego wieczora spaceruję przez godzinę,
zwracając uwagę na realną stronę świata. Sieweczka
trzepotem skrzydeł odgania mnie
od gniazda uwitego na ziemi. Mrówka niesie skrzydło
motyla jak żagiel na wietrze.
Pasikonik zjada martwego pasikonika.
Antylopa podchodzi, by mi się przyjrzeć.
Po powrocie do domu, próbując zdrzemnąć się w upale,
uświadamiam sobie, jak trudno wybaczyć,
gdy jest się zranionym. Nieopodal granica
między tym a kolejnym krajem.

Przekład Wioletta Greg

*
Linda Gregg – (ur.1942 ) poetka amerykańska, studentka Czesława Miłosza. Opublikowała tomy wierszy: „Too Bright to See”, „Alma”, „The Sacraments of Desire”, „Chosen by the Lion”, „Things and Flesh”, „In the Middle Distance”, „All of It Singing”. Mieszka w Nowym Jorku.

Ise – Strumień myśli

Jak mogę zniknąć
przed spotkaniem kogoś
Jak pęcherzyk wody
płynący nieustannie
w strumieniu myśli

Tłum. Agnieszka Wiktorowska-Chmielewska

*
Ise (875 – 938) – japońska poetka pisząca tradycyjne waka. Urodziła się w rodzinie urzędnika średniego szczebla. Dobrze wykształcona, utalentowana, inteligentna Ise zwracała na siebie uwagę dygnitarzy. Z czasem zostaje kochanką księcia Atsuyoshi i konkubiną cesarza Uda. Jej wiersze były symbolem zmieniających się stylów czasu, a 22 z nich znalazły się w Kokin Wakashū, czyli „Kolekcja japońskich wierszy starożytnych i współczesnych czasów”.

Waka – gatunek japońskiej poezji z okresu od VI – XIV w.n.e. WA znaczy „japońska”, KA „poezja” lub „pieśń”. Waka obejmuje wiele stylów, m.in.: tanka (krótki wiersz), chōka (długi wiersz), bussokusekika, sedoka i katauta. Trzy ostatnie zanikły w okresie Heian, a zaraz po nich chōka. Obecnie termin odnosi się wyłącznie do tanka. Tradycyjna waka nie zawiera rymów (rymy były wręcz uważane za wadę), ani wersów. Zamiast wersów waka ma jednostkę oraz wyrażenie. Jednostki oraz wyrażenie w zachodnich tłumaczeniach często zamieniane są na wersy.

Marie-Claire Bancquart – Bóg

W komórkach mego ciała
Bóg się kurczy.
Przyznaję mu jednak azyl
w akcie negacji,
w niejasnej wiedzy o tym,
kogo odtrącam.
Pomarszczone ciało, zadawniona czułość.
On szuka po omacku.
Gdy dotknie moich kości,
rozsypie się
razem z nimi.

tłum. Krystyna Rodowska

*

Marie-Claire Bancquart – Urodzona w 1932 roku. Francuska poetka, eseistka, prozaik i krytyk literatury. Laureatka wielu nagród literackich. Członek Académie Mallarmé i profesor literatury na Sorbonie.

Krystyna Rodowska – polska poetka, tłumaczka literatury pięknej, krytyk literacki. Absolwentka filologii romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Współpracuje z pismem „Literatura na Świecie” od początku jego istnienia (w latach 1979 – 1993 była etatowym redaktorem w dziale hiszpańskojęzycznym).