Anna Langfus – [Kładziemy się…]

Anna Langfus

„Kładziemy się obok siebie. Dno rowu jest suche.
– A kotek – mówi nagle – zapomnieliśmy o nim.
– Nie mogliśmy go ze sobą zabrać.
– Umrze z głodu. Przez nas.
– My też, więc nie miej wyrzutów sumienia.
Jednak obraz małego kotka, który miauczy w pustym zamkniętym domu, powstał już w moich myślach i teraz mnie prześladuje.” – Skazana na życie,

 

przełożyła Hanna Abramowicz, fragment ze str 116, Prószyński i Spółka.

*